فرشته‌ها آمده‌اند پايين. همه‌ جا پُر از فرشته‌ است.
از كنارت‌ كه‌ رد مي‌شوند، مي‌فهمي؟
اسمت‌ را كه‌ صدا مي‌زنند، مي‌شنوي؟
دستشان‌ را كه‌ روي‌ شانه‌ات‌ مي‌گذارند، حس‌ می کنی؟
راستي، حياط‌ خلوت‌ دلت‌ را آب‌ و جارو كرده‌اي؟
دعـاهايت‌ را آماده‌ گذاشته‌اي؟
آرزوهايت‌ را مرور كرده‌اي؟
مي‌داني‌ كه‌ امشب‌ به‌ تو هم‌ سر مي‌زنند؟
مي‌آيند و برايت‌ سوغاتي‌ مي‌آورند، پيرهن‌ تازه‌ات‌ را.
خدا كند يك‌ هوا بزرگ‌ شده‌ باشي.
مي‌آيند و چهار گوشه‌ دلت‌ را نور و گلاب‌ مي‌پاشند.
مي‌آيند و توي‌ دستشان‌ دعاي‌ مستجاب‌ شده‌ و عشق‌ است.
مبادا بيايند و تو نباشي. مبادا درِ‌ دلت‌ را بسته‌ باشي.
مبادا در بزنند و تو نفهمي. مبادا...
كوچه‌ دلت‌ را چراغاني‌ كن. دمِ‌ در بنشين‌ و منتظر باش.
فرشته‌ها مي‌آيند. فرشته‌ها حتماً‌ مي‌آيند.
خدا آن‌ سوتر منتظر است. مبادا كه‌ فرشته‌هايت‌ دست‌ خالي‌ برگردند.(عرفان نظر آهاری)

پس،
دلهــــا آرام،قلبهـــا مطمئن...
اینجـا،
قـــرار شبـــانه ست!

بودای طلایی(سارا فراهانی)
نسیم حیات(فرشته ی عزیز)
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین