اگر تنها ترین تنها شوم،باز خدا هست.او جانشین همه ی نداشتن هاست...

تنهایی به معنی بی کسی نیست،بلکه به معنای جدایی است.به معنای بی کسی نیست،
به معنای بی"او"یی است.

 ای که هوای من شده ای دم زدن در تو حیات من است،

ای که در گذر گاه عمر تو را یافته ام، تو مرا می سازی و من تو را می سازم،

تو مرا می سرایی و من ترا می سرایم،تو مرا می تراشی و من تو را می تراشم،

تو مرا می نگاری و من تو را می نگارم،من تو را بر صورت خویش می سازم

و از روح خویش درتو می دمم که همانند منی،که خلیفه ی منی،که امانتدار منی.

اما افسوس،افسوس که تو در زمین نیستی،تو بر روی زمین نیستی،زمین از آن ما نیست،

زمین از آن دیگران است،بر روی این خاک هر دو غریبیم،هر دو بی کس ایم،هر دو اسیریم،

زمین را برای زندگی ساخته اند،و ما نه برای زندگی آمده ایم،

زندگی را برای سعادت ساخته اند و ما نه در جستجوی سعادتیم.

ای که تو را در گذر نسل ها و عمرها یافته ام،من نیز هر لحظه پیوندم را با زمین می گسلم،

با آسمان آشنا شو،با ستارگان انس بگیر،با آنها"معاشرت کن"،با ماه رفیق شو،

با آسمان شب ها خو بگیر،آنجا وطن ماست،سرزمین آزادی ماست،میعادگاه آزاد ماست،

من در هرستاره،در جلوه ی هرمهتاب،درعمق تیره ی هر شب،در هرطلوع،در هر غروب،

چشم به راه آمدن توأم،بیا،هر شب بیا،از ستاره ها نشان مرا بپرس،

از مهتاب سراغ مرا بگیر،از سکوت کهکشان ها زمزمه ی مهرجوی مرا با خود بشنو!

از پهنه ی ابدیت جاودانگی آنچه با هم ساخته ایم،در هم نهفته ایم،با هم داریم،

آنچه ما را ساخته است،آنکه ما را آفریده است،آنکه ما را به هم آشنا کرده است،

آنکه مادر ما است،خدای ما است،روح هر دوی ما است،نمی دانم چه ی ما است،

چه کاره ی ما است،آنکه ما است،آن را که ما است،

آن را که دو نیمه را یک سیب کرده است،

آنکه دو نیمه را یک خویش کرده است.........دریاب!

 (دکترعلی شریعتی)

"رویای آشنا "

 با تیشه ی خیال تراشیده ام تو را

در هر بتی که ساخته ام دیده ام تو را

از آسمان به دامنم افتاده آفتاب؟

یا چون گل از بهشت خدا چیده ام تو را

هر گل به رنگ و بوی خودش می دمد به باغ

من از تمام گلها بوئیده ام تو را


رویای آشنای شب و روز من!

در خواب های کودکی ام دیده ام تو را


از هر نظر تو عین پسند دل منی

هم دیده هم ندیده پسندیده ام تو را


زیبا پرستی دل من بی دلیل نیست

زیرا به این دلیل پرستیده ام تو را

با آنکه جز سکوت جوابم نمی دهی

در هر سوال از همه پرسیده ام تو را


از شعر و استعاره و تشبیه برتری

با هیچ کس بجز تو نسنجیده ام تو را 

"قیصر امین پور"